Władze banku centralnego

Struktura organizacyjna władz banku centralnego oraz sposób ich powoływania i odwoływania podporządkowane są wymogom niezależności tej instytucji. Podstawowymi organami władzy NPB są:
a) prezes,
b) Rada Polityki Pieniężnej,
c) zarząd.

Prezes Narodowego Banku Polskiego:
– powoływany jest przez Sejm na wniosek prezydenta na okres 6 lat (ta sama osoba może sprawować ten urząd najdłużej przez dwie kadencje);
– przewodniczy Radzie Polityki Pieniężnej, zarządowi NBP, Komisji Nadzoru Bankowego;
– reprezentuje bank centralny na zewnątrz oraz reprezentuje interesy Polski w międzynarodowych instytucjach bankowych.

Rada Polityki Pieniężnej jest organem niezależnym od rządu, prezydenta i Sejmu. Została utworzona 17 lutego 1998 r., w jej skład wchodzi prezes NBP jako przewodniczący oraz 9 członków powoływanych na okres 6 lat w równej liczbie przez prezydenta, Sejm i Senat spośród specjalistów z dziedziny finansów. Członkiem Rady można być tylko przez jedną kadencję, w czasie której należy zawiesić działalność w partii politycznej oraz w związkach zawodowych. Podstawową rolą RPP jest ustalanie założeń polityki pieniężnej oraz przedkładanie ich do wiadomości Sejmowi, a także składanie sprawozdania z ich wykonania w ciągu pięciu miesięcy od zakończenia roku budżetowego. W szczególności do zadań Rady należy:
a) ustalanie wysokości stóp procentowych NBP;
b) ustalanie zasad tworzenia i wysokości (stóp) rezerwy obowiązkowej banku;
c) określanie górnych granic zobowiązań wynikających z zaciągania przez NBP pożyczek i kredytów w zagranicznych instytucjach finansowych;
d) zatwierdzanie planu finansowego NBP oraz sprawozdania z jego działalności;
e) ustalanie zasad operacji otwartego rynku.