Krótkoterminowe papiery dłużne

Krótkoterminowe papiery dłużne przedsiębiorstw, nazywane bonami komercyjnymi (commercialpaperś) lub skryptami dłużnymi, emitowane są przez przedsiębiorstwa o dobrej pozycji ekonomicznej. Zaciągnięta w ten sposób na rynku pieniężnym pożyczka umożliwia uzyskanie krótkoterminowych środków zamiast korzystania z kredytu bankowego. Papiery te emitowane są na bazie dyskonta od wartości nominalnej. Firma (emitent) zobowiązana jest wykupić je po upływie okresu zapadalności według ceny nominalnej. Bony komercyjne mogą być wprowadzane do obrotu samodzielnie przez samych emitentów, z reguły jednak przedsiębiorstwa wykorzystują pośrednictwo banków pełniących w tym wypadku rolę agenta emisji. Zgoda banku poprzedzona jest jednak analizą sytuacji ekonomicznej emitenta, po czym ustalana jest wielkość emisji (jej wartość nominalna) oraz negocjuje się wysokość odsetek obciążających zleceniodawcę. Warunki programu emisji oraz dane niezbędne do oceny wiarygodności emitenta przez potencjalnego inwestora zawarte są w memorandum informacyjnym. Po zawarciu umowy bank (organizator emisji) wykupuje cały pakiet bonów od emitenta w zamian za równowartość pomniejszoną o uzgodnione dyskonto i prowizję bądź też przekazuje sukcesywnie emitentom środki uzyskane ze sprzedaży walorów. Wcześniej bank oferuje te papiery innym nabywcom; odsprzedając je, wyraża także gotowość odkupu walorów przed terminem ich zapadalności według cen głoszonych na bieżąco. Rozwój rynku commercial paperś zapoczątkowany został w USA i Kanadzie w latach pięćdziesiątych. Dwadzieścia lat później były już stosowane w krajach rozwiniętych na całym świecie. W Polsce prekursorem emisji krótkoterminowych papierów dłużnych był w 1992 roku Polski Bank Rozwoju. Kolejnym organizatorem emisji był ING Bank, a następnym Citibank SA. Ciekawym przykładem papieru dłużnego jest obligacja komunalna, emitowana przez jednostki samorządu terytorialnego. Dzięki tej emisji gmina ma możliwość sfinansowania luki budżetowej, może także uzupełnić środki uzyskane z emisji obligacji komunalnych. Obligacja komunalna sprzedawana jest na zasadzie dyskonta, zaś jej oprocentowanie może być oparte o stopę WIBOR.