Funkcje banków

Szczególna funkcja systemu bankowego (czyli sieci różnorodnych instytucji finansowych) przejawia się w pełnionych zadaniach wynikających z polityki społeczno–gospodarczej kraju. Funkcje te można sprowadzić do czterech zasadniczych kwestii:
1) kształtowanie emisji kredytu i pieniądza jako jednego z podstawowych elementów decydujących o sprawnym funkcjonowaniu gospodarki;
2) gromadzenie wolnych środków finansowych oraz wpływ na ich efektywne wykorzystanie;
3) kredytowanie działalności gospodarczej, a także promocja różnego rodzaju inicjatyw gospodarczych;
4) określenie zasad organizacji rozliczeń gotówkowych i bezgotówkowych, przeprowadzanych za pośrednictwem banków. Podejmując próbę określenia rodzajów i specyfiki banków funkcjonujących w Polsce, należy wskazać na różnorodność opinii pojawiających się na łamach publikacji. Trudno bowiem doszukać się jednoznacznego racjonalnego ujęcia naszej bankowości z punktu widzenia charakteru samej instytucji finansowej. Wydaje się jednak, że punktem wyjścia do tego typu rozważań powinien być przyjęty przez prawo bankowe model banku uniwersalnego, który poprzez swój charakter nie jest ograniczony co do rodzaju świadczonych usług i swobody działalności na rynku finansowym.

Można uznać, że aktualna struktura systemu bankowego w Polsce jest dwu-szczeblowa. Tworzą ją:
– Narodowy Bank Polski jako bank centralny oraz
– banki komercyjne.

Głównym celem działalności banków komercyjnych jest osiąganie zysku. Są to samodzielne instytucje finansowe, realizujące samodzielnie przyjętą przez siebie politykę w zakresie operacji bankowych. Same zatem kształtują zasady działalności aktywnej (np. kredytowej) i pasywnej (np. depozytowej). Działalność ta określona jest częściowo przez obowiązujące akty prawne, szczególnie istotne ze względu na konieczność zachowania przez bank właściwego poziomu bezpieczeństwa. Dotyczy to np. regulacji ostrożnościowych, których charakter i treść inicjowane są przez Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego.